اگر نگاهی به معماری اپلیکیشنهای جدید بیندازیم، رد پای APIها و میکروسرویسها را در گوشهگوشه آنها مشاهده میکنیم. این برنامهها برای ارائه تجربهای کامل و بینقص به مخاطبان خود نیازمند
پیشرفت خیرهکننده و روزافزون مدلهای بزرگ زبانی (LLMs) طی سالهای اخیر، موضوعی است که توجهات بسیاری را به خود جلب کرده و باعث شده تا «هوش مصنوعی» (AI) به یکی
مسابقهای که بین شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی دنیا در توسعه و ارائه انواع مدلهای زبانی به راه افتاده، سوت پایان ندارد. هر کدام از این شرکتها سعی میکنند با ارائه
در دنیایی که همه چیز تنها با یک کلیک به شبکه جهانی وصل میشود، تصور هوش مصنوعی بدون اینترنت شاید در نگاه اول خیلی عجیب به نظر برسد. اما جالب
تا همین چند سال پیش وقتی از هوش مصنوعی حرف میزدیم، منظورمان سیستمها یا ابزارهایی بودند که کار مشخصی را انجام میدادند، مثلا چتباتهایی که به سوالات کاربران و مشتریان
اگر صاحب یک اپلیکیشن یا فروشگاه اینترنتی هستید، محال است با API ها سروکار نداشته باشید. رابطهای برنامه نویسی کاربری درست مانند پلی بین نرمافزارها عمل میکنند، از پرداخت هزینه
در عصر حاضر که هوش مصنوعی و پردازش زبانهای طبیعی به ارکان جداییناپذیر دنیای فناوری تبدیل شدهاند، تعامل میان انسان و ماشین از الگوهای سنتی فراتر رفته و به سمت
تقریبا همه برنامهنویسها میدانند که توسعه وب سرویس فقط نوشتن چند endpoint و برگرداندن JSON نیست. اگر تا به حال کد REST API را نوشته باشید؛ احتمالا با مسائلی مانند
