سامانه‌های احراز هویت از همان ابتدای ظهور کامپیوترها روی کار آمدند و تا امروز برای دستیابی به بالاترین سطح امنیت، تحولات متعددی را پشت سر گذاشته‌اند. مسیر احراز هویت آنلاین از نام کاربری و رمز عبور سنتی آغاز شد و امروزه به لطف پیشرفت هوش مصنوعی، با سامانه‌های هوشمند بیومتریک و امضای دیجیتال ادامه پیدا کرده است. در ادامه این مطلب، نگاهی مفصل به احراز هویت الکترونیک می‌اندازیم و با کاربردها، ویژگی‌ها و نحوه کار با آن آشنا می‌شویم.

امنیت در جهان دیجیتال با احراز هویت

در جهان دیجیتال امروز، کمتر فعالیتی را می‌توان یافت که امکان انجام، خرید و یا پیگیری آن از طریق فضای وب وجود نداشته باشد. امروزه بسیاری از فعالیت‌ها مانند انجام امور بانکی، خرید مایحتاج منزل و برقراری ارتباط با دوستان و همکاران از طریق اینترنت انجام می‌گیرد و حضور در این دنیای بی‌انتها، مسئله امنیت دیجیتال را هم به یکی از دغدغه‌های اصلی کاربران و سازمان‌ها تبدیل می‌کند.

چگونه از هک و سوءاستفاده حساب‌های کاربری جلوگیری کنیم؟ چگونه مطمئن شویم کسی که با او در دنیای دیجیتال تعامل می‌کنیم، از هویت جعلی استفاده نمی‌کند؟ آیا می‌توان با اثبات هویت حقیقی، بسیاری از کارهای زمان‌بر مانند تنظیم اسناد و نقل و انتقالات مالی را به صورت غیرحضوری انجام داد؟ این‌ها بخشی از سؤالاتی است که برای کاربران فضای دیجیتال مطرح می‌شود که برای تمامی آنها یک پاسخ واحد وجود دارد؛ احراز هویت. در ادامه، به بررسی مفهوم این فرایند کاربردی می‌پردازیم.

بیشتر بخوانید: سامانه اعتبارسنجی چیست؟

احراز هویت آنلاین چیست؟

احراز هویت (Authentication) در فضای دیجیتال به فرایندی اشاره دارد که طی آن هویت کاربران به صورت الکترونیک و با استفاده از فناوری‌های مخصوص، تأیید و اصالت‌سنجی می‌شود. این مفهوم در بسیاری از جنبه‌های زندگی روزمره و روند کاری سازمان‌ها مانند ورود به سیستم‌های کامپیوتری و حساب کاربری، انجام تراکنش‌های مالی، امضای اسناد و… نقش تأثیرگذاری ایفا کرده و با توجه به رشد روزافزون فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی، به یکی از ابزارهای ضروری برای تضمین امنیت و اعتماد در دنیای دیجیتال تبدیل شده است.

مراحل احراز هویت به شیوه‌های متنوعی طی می‌شود و معمولاً به جهت اصالت‌سنجی، برخی شاخصه‌ها مانند مدارک هویتی، اطلاعات شخصی و یا ویژگی‌های بیومتریک افراد مورد بررسی قرار می‌گیرد. انتخاب هر یک از این روش‌ها به میزان حساسیت و نوع فعالیت انجام شده بستگی دارد و هر سامانه سعی می‌کند با به‌کارگیری مطمئن‌ترین روش، امنیت کاربران خود را در بالاترین سطح ممکن تأمین کند.

روش‌های احراز هویت دیجیتال

روش‌های احراز هویت بر پایه استفاده از یک و یا ترکیب چند مؤلفه بنا شده است که هر کدام به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند تا امنیت و دقت فرایند را تضمین کنند. در ادامه، سه مورد از پرکاربردترین این اصول را بررسی می‌کنیم.

1. چیزی که کاربر می‌داند (Knowledge-based Authentication)

این روش را می‌توان متداول‌ترین و در عین حال ساده‌ترین روش احراز هویت به‌حساب آورد. در این اصل، کاربر اطلاعاتی که تنها در اختیار خود او است را در اختیار سیستم می‌گذارد و از آن پس، تنها با واردکردن این اطلاعات می‌تواند به‌حساب خود دسترسی داشته باشد. برای مثال، استفاده از رمز عبور(Password) را می‌توان یکی از رایج‌ترین روش‌های این اصل دانست که می‌بایست با انتخاب رمزهای پیچیده و محرمانه، امنیت آن را به حداکثر رساند. در کنار رمز عبور، می‌توان به روش سؤالات امنیتی(Security Questions) هم اشاره کرد که به‌عنوان روشی برای تأیید هویت بر اساس دانش کاربر استفاده می‌شوند.

بیشتر بخوانید: ای پی آی‌های احراز هویت چگونه کار می‌کنند؟

روش Knowledge-based علی‌رغم سادگی استفاده برای کاربران و امکان پیاده‌سازی آسان برای توسعه‌دهندگان، پایین‌ترین سطح امنیت را نسبت به دیگر روش‌های احراز هویت دارد؛ چرا که در مقابل حملات هکرها آسیب‌پذیر است و انتخاب رمز عبورهای ساده یا تکراری و همچنین فراموشی رمز عبور، همواره امنیت دیجیتال افراد را تهدید می‌کند.

• امنیت: نسبتاً ضعیف است، زیرا به راحتی می‌تواند توسط حملات فیشینگ یا مهندسی اجتماعی آسیب ببیند.
• سهولت استفاده: آسان است چون کاربران با آن آشنا هستند (پسوردها، پین‌کدها).
• هزینه: پایین است، زیرا نیاز به سخت‌افزار خاصی ندارد.
• دقت: به سطح دانش و دقت کاربران بستگی دارد.
• مناسب برای: محیط‌هایی با ریسک پایین و نیاز کم به امنیت بالا.

2. چیزی که کاربر دارد (Possession-based Authentication)

در این روش، فرایند احراز هویت بر اساس اشیایی که کاربر در اختیار دارد، انجام می‌گیرد. این اشیا می‌توانند شامل توکن‌های امنیتی (Security Tokens)، کارت‌های هوشمند (Smart Cards) یا گوشی موبایل باشند که کدهای تأیید (One-Time Passwords)  را دریافت می‌کنند.

این روش هم مانند روش‌های دیگر، مزایا و معایب مختص به خود را دارد که از ویژگی‌های مثبت آن می‌توان به امنیت بالاتر نسبت به روش Knowledge-based اشاره کرد. ترکیب احراز هویت بر اساس اشیا و استفاده از رمز عبور، امنیت کاربر را تا حد زیادی افزایش می‌دهد و مانعی جدی بر سر راه هکرها و سارقان اطلاعات ایجاد می‌کند. در مقابل، تهیه برخی از سخت‌افزارهای امنیتی مانند کارت‌ها و یا توکن‌های امنیتی، ممکن است هزینه‌بر باشد و یا در صورت سرقت یا گم‌شدن، امنیت کاربران را به مخاطره بیندازد.

• امنیت:‌ متوسط تا بالا، زیرا به یک شیء فیزیکی مانند توکن امنیتی یا موبایل نیاز دارد.
• سهولت استفاده: نیازمند همراه داشتن دستگاه یا توکن است.
• هزینه: بالاتر است، زیرا نیاز به تهیه دستگاه‌های فیزیکی مانند کارت‌های هوشمند یا توکن‌ها دارد.
• دقت: بسیار خوب است، اما ممکن است کاربر در صورت گم شدن دستگاه با مشکل مواجه شود.
• مناسب برای: تراکنش‌های مالی و محیط‌های نیازمند به امنیت بالا

بیشتر بخوانید: تبدیل تصویر به متن با هوش مصنوعی و سرویس OCR

3. مشخصات هویتی و بیومتریک کاربر (Biometric Authentication)

احراز هویت بیومتریک شامل استفاده از ویژگی‌های فیزیکی یا رفتاری منحصر به فرد کاربر است. این ویژگی‌ها می‌توانند شامل اثر انگشت (Fingerprint)، تشخیص چهره (Face Recognition)، صدا (Voice Recognition) و اسکن عنبیه (Iris Scan) باشند.

بیشتر بخوانید: اثر انگشت یا تشخیص چهره

استفاده از روش بیومتریک پس از روی کار آمدن هوش مصنوعی با تحولات عظیمی روبه‌رو شد و از یک روش نه‌چندان پرکاربرد به گزینه‌ای پرمخاطب برای احراز هویت کاربران تبدیل شد. به لطف پیشرفت سرویس‌های مبتنی بر هوش مصنوعی مانند یادگیری ماشین (Machine learning)، بینایی ماشین (Machine vision)، تشخیص صدا (Speech recognition) و… ویژگی‌های بیومتریک هر فرد با دقتی فرا انسانی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و احتمال جعل و خطا را به صفر نزدیک می‌کند.

• امنیت: بسیار بالا، زیرا از ویژگی‌های فیزیکی یا رفتاری منحصربه‌فرد کاربر استفاده می‌کند که جعل آن بسیار دشوار است.
• سهولت استفاده: بسیار آسان و سریع است، کاربران نیاز به حفظ یا حمل چیزی ندارند.
• هزینه: نصب و پیاده‌سازی سیستم‌های بیومتریک معمولاً پرهزینه است.
• دقت: بسیار دقیق است، اما در برخی شرایط (مثل نور ضعیف برای تشخیص چهره) ممکن است با مشکل مواجه شود.
• مناسب برای: محیط‌های با امنیت بسیار بالا.

مزایا و معایب احراز هویت بیومتریک

در احراز هویت بیومتریک، نقاط ضعف روش‌های دیگر مانند امکان هک، سرقت و یا فراموشی رمز عبور از بین می‌رود و کاربر می‌تواند بدون نیاز به تعیین رمز عبور و یا تهیه سخت‌افزار مجزا، تنها با تکیه بر ویژگی‌های بیومتریک، هویت خود را تأیید کند.

بیشتر بخوانید: چالش‌ها و راهکارهای احراز هویت در اپلیکیشن‌های موبایل

البته این روش با یک مسئله مهم روبه‌رو است و آن هم پیاده‌سازی دشوار و هزینه‌بر آن برای توسعه‌دهندگان است. بسیاری از توسعه‌دهندگان شخصی، استارتاپ‌ها و سازمان‌ها امکانات موردنیاز برای آموزش و راه‌اندازی سرویس‌های احراز هویت بر پایه هوش مصنوعی را در اختیار ندارند و نمی‌توانند به‌صورت غیرحضوری، ویژگی‌های بیومتریک کاربران را مورد ارزیابی قرار دهند. البته این دغدغه به کمک APIهای احراز هویت به طور کامل مرتفع شده و توسعه‌دهندگان این امکان را دارند که با استفاده از API احراز هویت، بلافاصله سرویس مدنظر خود را با وب‌سایت و اپلیکیشن خود ادغام کنند.

استفاده از دو روش احراز هویت به طور همزمان

آیا امکان استفاده از دو روش احراز هویت به طور همزمان وجود دارد؟ این سؤال برای افرادی مطرح است که امنیت دیجیتال برایشان اهمیت زیادی دارد و قصد دارند با ارتقا سطح امنیت، نگرانی از جهت هک و یا درز اطلاعات به خود راه ندهند. احراز هویت چندعاملی(Multi-Factor Authentication – MFA) پاسخی به این نیاز کاربران است. این روش، چند عامل از روش‌های فوق را ترکیب می‌کند و سطح امنیت را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. به عنوان مثال، یک سیستم ممکن است از کاربر بخواهد که هم از رمز عبور و هم احراز هویت بیومتریک استفاده کند.

احراز هویت با هوش مصنوعی؛ تحولی در امنیت دیجیتال

فناوری هوش مصنوعی (AI) به‌واسطه پتانسیل فراوانی که دارد، راه خود را به حوزه‌های مختلفی باز کرده و طبیعتاً حوزه امنیت دیجیتال هم از این قافله عقب نمانده است. هوش مصنوعی طی سال‌های اخیر، فناوری‌های متنوعی را برای بهبود امنیت کاربران در فضای دیجیتال عرضه کرده و توانسته علاوه بر جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز، استفاده از سرویس‌های مختلف را نیز برای کاربران تسهیل کند. در ادامه، به برخی از این ابزارها می‌پردازیم:

تشخیص چهره با هوش مصنوعی

یکی از روش‌های کاربردی تامین امنیت دیجیتال، تشخیص چهره با هوش مصنوعی است. هوش مصنوعی برای شناسایی و تطبیق ویژگی‌های چهره افراد، از الگوریتم‌های یادگیری عمیق(Deep Learning) و شبکه‌های عصبی کانولوشنی(CNN) استفاده می‌کند و جزئیات منحصر به فرد صورت کاربران را به‌منظور تأیید هویت با پایگاه داده خود مقایسه می‌کند. در صورتی که چهره فرد متقاضی با داده‌های موجود در دیتابیس یکسان باشد، کاربر اجازه ادامه فعالیت را پیدا می‌کند و در غیر این صورت، از دسترسی به حساب کاربری مورد نظر جلوگیری می‌شود.

تشخیص صدا با هوش مصنوعی

تشخیص صدا با هوش مصنوعی، دیگر مسیری است که برای احراز هویت افراد پیش روی توسعه‌دهندگان قرار دارد. صدای هر شخص هم مانند چهره و اثر انگشت او، ویژگی‌های منحصر به فردی دارد که شاید برای انسا‌ن‌ها به راحتی قابل شناسایی نباشد؛ اما هوش مصنوعی با دقت پردازشی مثال‌زدنی خود، ظریف‌ترین الگوهای صوتی را هم تشخیص می‌دهد. هوش مصنوعی برای یادگیری ویژگی‌های خاص صدای افراد مانند تن، سرعت و الگوهای گفتاری، کار سختی پیش رو ندارد و می‌تواند به‌سادگی از این طریق هویت افراد را تأیید کند.

تحلیل رفتار با هوش مصنوعی

گاهی اوقات رفتار کاربر توسط سیستم ضد تقلب هوشمند مورد بررسی قرار می‌گیرد و وی لزوماً از اینکه در حال طی‌کردن مراحل تحلیل رفتار با هوش مصنوعی است، باخبر نمی‌شود. برای مثال، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند نحوه تایپ، حرکت موس و سایر تعاملات دیجیتال کاربر خود را بیاموزند و در صورتی که شاهد الگوهای غیرمتعارف باشند، بلافاصله خطر امنیتی را شناسایی می‌کنند.

دیگر شیوه‌های احراز هویت با هوش مصنوعی

هرچند که با به‌کارگیری روش‌های اشاره‌شده، می‌توان تا حد زیادی از نقض امنیت کاربران در فضای دیجیتال جلوگیری کرد؛ اما در مواقعی که رعایت پروتکل‌های امنیتی از اهمیت فوق‌العاده بالایی برخوردار است، هوش مصنوعی قادر است پا را فراتر بگذارد و با احراز هویت بیومتریک پیشرفته، احتمال دسترسی غیرمجاز را به صفر برساند. دیگر شیوه‌های احراز هویت با هوش مصنوعی مانند اسکن عنبیه و اسکن الگوی کف دست از جمله گزینه‌هایی هستند که به‌کارگیری آنها، سطح امنیت را به بالاترین میزان خود می‌رساند. استفاده از چنین روش‌هایی نیازمند تجهیزات تخصصی پیشرفته‌ای است و از همین رو، به‌کارگیری آن برای تمامی سازمان‌ها ضرورتی ندارد.

بیشتر بخوانید: بایگانی دیجیتال چیست؟

احراز هویت سنتی یا هوشمند؛ مزایای کدام یک بیشتر است؟

احراز هویت الکترونیک پیش از آنکه یک گزینه سودمند برای حفظ امنیت کاربران در فضای دیجیتال باشد، یک الزام اجتناب‌ناپذیر است. بدون وجود سازوکارهایی که بتوان به‌واسطه آنها هویت افراد را در فضای وب احراز کرد، عملاً امکان ارائه هیچ‌گونه خدماتی وجود ندارد و استفاده از خدمات غیرحضوری غیرممکن می‌شود؛ لذا در این بخش، به این مبحث می‌پردازیم که استفاده از احراز هویت هوشمند چه مزایایی دارد و چگونه می‌تواند خلأهای احراز هویت سنتی ازجمله رمز عبور و یا کدهای یک‌بارمصرف را از میان بردارد.

• ارتقاء سطح امنیت

نخستین عاملی که توسعه‌دهندگان را ترغیب می‌کند تا احراز هویت با هوش مصنوعی را جایگزین روش‌های سنتی کنند، ارتقاء سطح امنیت است. شاید برای افرادی که تنها به‌منظور ارسال نظر و یا تکمیل یک نظرسنجی آنلاین اقدام به ساخت حساب کاربری می‌کنند، امنیت از اهمیت بسیار بالایی برخوردار نباشد، اما این اصل هنگام افتتاح حساب بانکی به‌صورت غیرحضوری و خرید اقساطی کالا به هیچ عنوان صادق نیست. در مواردی از این دست، نیاز است هویت کاربران با بالاترین دقت ممکن احراز شود تا هم افراد از مخاطرات موجود در فضای آنلاین مصون باشند و هم سازمان‌ها نسبت به صحت اطلاعات وارد شده از جانب کاربر اطمینان پیدا کنند.

الگوریتم‌‎های هوش مصنوعی و یادگیری ماشین از ویژگی‌های غیرقابل تقلید مثل مشخصات بیومتریک استفاده می‌کنند تا نقص‌های روش‌های سنتی را پوشش دهند و از مشکلاتی مانند افشای رمز عبور، سرقت کدهای یکبارمصرف و مواردی از این دست جلوگیری کنند.

• راحتی و سهولت استفاده

 انتخاب رمز عبور ساده، امنیت افراد را به‌شدت زیر سؤال می‌برد و در مقابل، تعیین رمز عبور پیچیده، کابوس بسیاری از کاربران است؛ چرا که به‌راحتی می‌تواند فراموش شود و نوشتن آن هنگام ورود به حساب کاربری، زمان زیادی را طلب می‌کند. این در حالی است که سامانه‌های مجهز به احراز هویت هوشمند این امکان را دارند که با دریافت مشخصات بیومتریک مانند تصویر چهره، اثر انگشت و… در عرض چند لحظه هویت کاربران را تأیید کنند و میزان تأخیر برای ورود به حساب کاربری را به حداقل برسانند.

• قابلیت مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری

در میان کسب‌وکارها و سازمان‌هایی که زمینه فعالیت متنوعی دارند، نیاز این مجموعه‌ها هم به همین میزان متنوع است و هر یک سعی دارند تا بهینه‌ترین روش را برای احراز هویت کاربران به کار بندند. در این میان، روش‌های سنتی با ارائه راهکارهای یکتا، سازمان‌ها را برای اعمال تغییرات عمده محدود می‌کنند و باعث می‌شوند که آنها از بسیاری از نیازهای خود چشم‌پوشی کنند.

از طرف دیگر، انعطاف‌پذیری و سازگاری، نقطه قوت سامانه‌های احراز هویت هوشمند است. سرویس‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌‌توانند به‌راحتی با تغییرات و نیازهای جدید کسب‌وکارها منطبق شوند و دست سازمان‌های را برای اجرای طرح‌های گوناگون باز بگذارند. همچنین این سرویس‌های مقیاس‌پذیر، محدودیتی در خدمت‌رسانی به تعداد بالای کاربران ندارند و قادرند با سیر صعودی رشد کاربران وفق پیدا کنند.

• تطبیق با استانداردهای امنیتی

استانداردهای بین‌المللی امنیتی و مقررات حفظ حریم خصوصی، به‌منظور تأمین حداکثری امنیت کاربران، روزبه‌روز سخت‌گیرانه‌تر می‌شوند. دستیابی به این استاندارها تنها با استفاده از روش‌های قدیمی امکان‌پذیر نیست و تصمیم‌گیران سعی دارند تا با اعمال قوانین مختلف، سامانه‌ها را به استفاده از روش‌های مطمئن‌تر سوق دهند.

یکی از قابل‌اطمینان‌ترین روش‌ها که توانسته در رعایت استاندارهای بین‌المللی سربلند ظاهر شود، احراز هویت هوشمند است. سازمان‌ها با به‌کارگیری سامانه‌های احراز هویت مبتنی بر هوش مصنوعی، نه‌تنها چالش‌های مرتبط با پیاده‌سازی استانداردهای امنیتی را پشت سر می‌گذارند؛ بلکه اعتماد کاربران خود و مشتریان جدید را هم جلب می‌کنند.

این مزایا در کنار موارد دیگر از جمله بهبود بهره‌وری، تجربه کاربری بهتر، کاهش هزینه‌ها در بلندمدت و… باعث شده‌اند احراز هویت هوشمند به یکی از اصلی‌ترین روش‌های تأیید هویت در دنیای دیجیتال تبدیل شود. با پیشرفت‌های مداوم در زمینه فناوری و امنیت سایبری، انتظار می‌رود نقش احراز هویت هوشمند در آینده پررنگ‌تر شود و رفته‌رفته روش‌های سنتی، جای خود را به این الگوریتم‌های هوش مصنوعی بدهند.

آموزش احراز هویت غیرحضوری

همان‌طور که پیش از این خواندیم، روش‌های متنوعی برای احراز هویت به‌صورت غیرحضوری وجود دارد. این روش‌ها، مراحل مختلفی را برای تأیید هویت افراد طی می‌کنند و در جریان این مراحل، ممکن است مدارک و اقدامات خاصی را از کاربران طلب کنند. در ادامه، به آموزش احراز هویت غیرحضوری می‌پردازیم و برخی از پرتکرارترین فرایندهای آن را بررسی می‌کنیم.

آماده‌سازی مدارک هویتی

اولین گام در احراز هویت غیرحضوری، آماده‌سازی مدارک هویتی است. این مدارک معمولاً شامل:

• کارت ملی یا شناسنامه
• گذرنامه
• کارت اقامت (برای افراد خارجی)
• گواهی اقامت یا صورت‌حساب بانکی (به‌عنوان تأیید آدرس)

برخی از سامانه‌های احراز هویت آنلاین، نیازی به ارائه مدارک هویتی ندارند و تنها به شاخصه‌های بیومتریک مانند اثر انگشت و تشخیص چهره بسنده می‌کنند. شماری دیگر هم برای ادامه مراحل احراز هویت، به‌علاوه مدارک هویتی فوق، مدارک دیگری را هم درخواست می‌کنند.

انتخاب سامانه احراز هویت

زمانی که قصد دارید در یک وب‌سایت یا اپلیکیشن هویت خود را تأیید کنید، ممکن است به یک یا چند سرویس احراز هویت مختلف ارجاع داده شوید. در این مرحله، با توجه به سهولت استفاده و مدارکی که در دست دارید، مناسب‌ترین سرویس را انتخاب کنید.

ثبت‌نام در سامانه

پس از انتخاب سامانه، باید در آن ثبت‌نام کنید. این مرحله معمولاً شامل واردکردن اطلاعات شخصی مانند نام، شماره ملی، شماره تماس و ایمیل است.

ارسال مدارک هویتی

در این مرحله، مدارک هویتی باید به سامانه ارسال شوند. نحوه ارسال مدارک برای احراز هویت می‌تواند به چند روش انجام شود:

• بارگذاری آنلاین: اسکن یا عکس مدارک هویتی را در سایت یا اپلیکیشن سامانه بارگذاری کنید.
• ارسال پستی: کپی مدارک را از طریق پست به آدرس سامانه ارسال کنید.

احراز هویت بیومتریک

در صورتی که سامانه احراز هویت مورد استفاده شما به ابزارهای هوش مصنوعی مجهز باشد، می‌بایست طبق روش درخواست شده یکی از موارد عکس، ویدئو، صدا و یا اثر انگشت خود را ارسال کنید.

تایید مدارک

پس از ارسال مدارک، سامانه احراز هویت مدارک شما را بررسی و در صورت صحت، تأیید می‌کند. این مرحله ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• بررسی تطبیقی: تطبیق اطلاعات مدارک با اطلاعات ثبت‌شده در سامانه و یا تطبیق ویژگی‌های بیومتریک با داده‌های موجود.
• تماس تلفنی: ممکن است سامانه با شما تماس بگیرد تا اطلاعات را مجدداً تأیید کند.

دریافت نتیجه احراز هویت غیرحضوری

پس از بررسی مدارک، نتیجه احراز هویت به شما اطلاع داده می‌شود. این اطلاع‌رسانی ممکن است به‌صورت پیامک، ایمیل یا اعلام در پروفایل کاربری شما در سامانه انجام شود.

بیشتر بخوانید: اثر انگشت یا تشخیص چهره

آینده احراز هویت الکترونیک

آینده احراز هویت الکترونیک با فناوری‌های نوینی مانند هوش مصنوعی گره خورده است. فرایند احراز هویت و تأمین امنیت آنلاین، یکی از حوزه‌هایی است که همواره به استقبال تکنولوژی‌های جدید رفته و از هیچ ابزاری برای ارتقا سطح حفاظتی کاربران دریغ نمی‌کند. از توکن‌های سخت‌افزاری گرفته تا تشخیص چهره، همه جزوی از روش‌های احراز هویت آنلاین هستند و انتظار می‌رود طی سال‌های آینده، با شیوه‌هایی متنوع‌تر و امن‌تری روبه‌رو شویم. در ادامه، برخی پیش‌بینی‌ها درباره آینده احراز هویت غیرحضوری را مرور می‌کنیم.

احراز هویت همه‌جانبه (Omni-Channel Authentication)

احراز هویت همه‌جانبه به کاربران اجازه می‌دهد با استفاده از یک روش احراز هویت، به تمامی سرویس‌ها و پلتفرم‌ها دسترسی پیدا کنند. در این روش، تمامی دستگاه‌ به‌صورت یکپارچه با هم در ارتباط هستند و کاربر می‌تواند بدون نیاز به ورود مجدد اطلاعات، بین پلتفرم‌های مختلف جابه‌جا شود.

احراز هویت چندعاملی مبتنی بر زمینه (Contextual Multi-Factor Authentication)

احراز هویت چندعاملی مبتنی بر زمینه از اطلاعات زمینه‌ای مانند مکان جغرافیایی، زمان دسترسی و دستگاه مورد استفاده برای ارزیابی خطر و تنظیم سطح احراز هویت استفاده می‌کند. این روش در کنار شیوه امنیت تطبیقی  (Adaptive Security) در لحظه سطح امنیت کاربران را به‌صورت داینامیک تنظیم می‌کند و در صورت مشاهده هرگونه تهدید امنیتی، بلافاصله واکنش نشان می‌دهد. این دو فناوری در کنار یکدیگر، امنیت و آسایش کاربران را وارد مرحله تازه‌ای می‌کنند و باعث می‌شوند تا کاربر بدون نیاز به ورود مداوم اطلاعات، به سرویس‌های مدنظر خود دسترسی داشته باشد.

استفاده از بلاک‌چین در احراز هویت

انتظار می‌رود که در آینده نزدیک، بلاک‌چین به‌عنوان یک حافظه کل غیرمتمرکز برای ذخیره اطلاعات مورد نیاز برای احراز هویت استفاده شود. این فناوری از طریق رمزنگاری قوی و غیرمتمرکز، امنیت داده‌های کاربردی برای اصالت‌سنجی افراد را تضمین می‌کند و اطمینان می‌یابد که هکرها نتوانند به‌سادگی به اطلاعات هویتی افراد دسترسی داشته باشند. از طرفی، بلاک‌چین به کاربران این امکان را می‌دهند که کنترل کاملی بر داده‌های شخصی خود داشته باشند و تنها اطلاعات لازم را با سرویس‌دهندگان به اشتراک بگذارند. از این طریق، نگرانی‌های ناشی از ذخیره متمرکز داده‌ها از بین می‌رود و حریم خصوصی کاربران تا حد زیادی حفظ می‌شود.

جمع‌بندی

احراز هویت الکترونیک، دروازه‌ای به‌سوی آینده‌ای امن و دیجیتال است که با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، همواره در تلاش است تا تجربه‌ای ساده و کارآمد را برای کاربران فراهم آورد. این فناوری نه‌تنها از دیدگاه تکنولوژیک، بلکه از منظر اجتماعی و اقتصادی نیز تحولات بزرگی به شمار می‌آید و عملاً فاصله میان کاربر و سرویس‌دهنده را از میان برمی‌دارد.

با احراز هویت الکترونیک، مؤسسات مالی و بانکی می‌توانند از هر کجای دنیا به هویت کاربر پی ببرند و بدون دغدغه از جعل و سوءاستفاده، اقدام به افتتاح حساب نمایند. فعالان اکوسیستم فین‌تک و کسب‌وکارهای لندتک هم از دیگر مجموعه‌هایی هستند که با احراز هویت غیرحضوری کاربران، هیچ محدودیتی برای فروش اقساطی پیش روی آنها نیست و بازاری به وسعت یک کشور در اختیار آنهاست. احراز هویت الکترونیک در کسب‌وکار شما چه تأثیری دارد؟ آیا احراز هویت با هوش مصنوعی می‌تواند خطرات ناشی از هک و سرقت اطلاعات را به طور کامل از میان بردارد؟ نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.