وقتی صحبت از کسب‌وکارها و سازمان‌های حساسی مانند بانک‌ها، فینتک‌‎ها، صرافی‌ها و یا حتی پلتفرم‌های بزرگ خدمات مالی می‌شود، احراز هویت دیگر یک گزینه اختیاری نیست، بلکه یک الزام جدی و حیاتی است. زیرا پای داده‌های شخصی و اعتماد میلیون‌ها کاربر در میان است. اما سوالی که مطرح می‌شود، این است که هزینه پیاده‌سازی احراز هویت آنلاین معمولا چقدر است؟ چگونه محاسبه می‌شود؟ و چگونه می‌توان سرویس مقرون‌به‎صرفه و البته مناسبی را پیدا کرد؟ در این یادداشت همراه ما باشید تا با چگونگی محاسبه قیمت احراز هویت آنلاین آشنا شویم.

هزینه احراز هویت چگونه محاسبه می‌شود؟

 قیمت سرویس احراز هویت یک عدد ثابت نیست، بلکه به عوامل مختلف بستگی دارد. یعنی از نوع تکنولوژی گرفته تا تعداد کاربران و حتی سطح امنیت مورد نیاز، همگی روی قیمت احراز هویت تاثیر می‎گذارد. برای همین، دو کسب‌وکار مشابه ممکن است هزینه‌های کاملا متفاوتی برای یک سیستم پرداخت کنند.

• نوع تکنولوژی احراز هویت: یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده بر هزینه API احراز هویت، نوع تکنولوژی استفاده شده در آن است. مثلا قیمت احراز هویت ساده، با روش رمز یکبارمصرف یا OTP و همچنین روش‌های بیومتریک مانند تشخیص چهره یا احراز هویت ویدیویی متفاوت است. به طور کلی، قانون این است که هر چقدر از الگوریتم‌های پیچیده‎تر و پردازش‌های سنگین‌تر استفاده شود، هزینه سرویس نیز به مراتب بالاتر می‌رود.
• حجم کاربران و تراکنش‌ها: بسیار طبیعی است که هر چه تعداد کاربران بیشتر باشد، طبیعتا تعداد درخواست‌های احراز هویت نیز بیشتر می‌شود و این موضوع به صورت مستقیم روی هزینه اثر می‌گذارد و در واقع در بعضی از سرویس‌های احراز هویت، هزینه احراز هویت مشتریان معمولا به صورت per request یا per user محاسبه می‌شود. به همین دلیل، استارتاپ‌ها هزینه کمتری دارند، اما سازمان‌های بزرگ معمولا باید بودجه بیشتری را در نظر بگیرند.
• سطح امنیت مورد نیاز: یکی از عوامل مؤثر بر هزینه احراز هویت آنلاین، سطح امنیتی است که آن سرویس فراهم می‌کند. به عنوان مثال یک فروشگاه اینترنتی ساده شاید فقط به OTP نیاز داشته باشد، اما بانک‌ها و فینتک‌ها به سیستم‎های چندلایه و بسیار امن نیاز دارند. به همین دلیل، هزینه احراز هویت برای بانک‎ها معمولا بسیار بالاتر از کسب‌وکارهای معمولی است.
•  استفاده از هوش مصنوعی: هوش مصنوعی سرویس‌های احراز هویت را به طور حیرت‌‍انگیزی ارتقا می‌دهد. اگر سرویس، فناوری و قابلیت‌هایی مانند تشخیص و تطبیق چهره، تشخیص زنده بودن و سنجش هوشیاری داشته باشد، هزینه احراز هویت برای کسب‌وکارها به دلیل به‌کارگیری مدل‌ها و الگوریتم‌های پیشرفته افزایش پیدا می‎کند. پس به‌طور کلی می‌توان گفت قیمت احراز هویت با هوش مصنوعی معمولا بالاتر از روش‌های ساده است.
•  سرویس‌های KYC و eKYC: در بسیاری از سیستم‌ها، احراز هویت بر اساس KYC یا eKYC انجام می‎شود در روشKYC، اطلاعات و مدارک هویتی کاربر با منابع معتبر تطبیق داده می‌شود و هزینه استعلام هویت آنلاین، بررسی مدارک و تطبیق اطلاعات، بخش مهمی از هزینه نهایی این سرویس را تشکیل می‌دهد. اما روش eKYC نسخه الکترونیکی و آنلاین این فرآیند است که با استفاده از ابزارهای دیجیتال مانند ثبت تصویر یا ویدیو یا پردازش خودکار صورت می‎گیرد. به همین دلیل هم قیمت سرویس eKYC معمولا به سطح دقت، فناوری مورد استفاده و کشور ارائه‌دهنده سرویس بستگی دارد.
• قوانین و موقعیت جغرافیایی: در کنار همه عواملی که برای تعیین هزینه پیاده‌سازی احراز هویت آنلاین وجود دارد، باید به کشوری که آن سرویس را ارائه می‌دهد نیز توجه کنیم. مثلا تعرفه احراز هویت دیجیتال در ایران با سرویس‌های بین‌المللی فرق دارد. در واقع قوانین حریم خصوصی، دسترسی به داده‌ها و زیرساخت‌های هر کشوری روی هزینه نهایی تاثیر مستقیم می‌گذارد.
•  نگهداری و پشتیبانی سیستم: بعد از اینکه سرویس مورد نظر خود را انتخاب کردید، باید بدانید که هزینه‌ها حتی بعد از راه‌اندازی هم همچنان ادامه دارند. به عنوان مثال آپدیت‌ها، رفع باگ‌ها، امنیت و پشتیبانی کاربران هم هزینه دارد و به صورت بلند مدت روی هزینه احراز هویت آنلاین تاثیری جدی می‎گذارد، به طوری که ممکن است حتی از هزینه اولیه هم بیشتر باشد.

مقایسه هزینه احراز هویت آنلاین و احراز هویت حضوری

حالا که با چگونگی محاسبه هزینه احراز هویت غیرحضوری آشنا شدید، برای اینکه دید بهتری نسبت به هزینه احراز هویت آنلاین در مقایسه با روش‌های سنتی داشته باشید، نگاهی به جدول زیر بیندازید که این دو روش را با هم مقایسه کرده است:   

هزینه احراز هویت الکترونیکی برای کسب‌وکارهای مختلف

همان‌طور که گفتیم، هزینه پیاده‌سازی API احراز هویت برای همه کسب‌وکارها یکسان نیست و همه کسب‌وکارها هم به یک نوع سرویس احتیاج ندارند. یعنی سرویسی که مناسب یک استارتاپ کوچک است، ممکن است برای یک بانک یا پلتفرم مالی اصلا کافی نباشد. همین باعث می‌شود قیمت احراز هویت آنلاین برای هر صنعتی کاملا متفاوت باشد. برای روشن شدن این موضوع بیایید مدل‌های مختلف کسب‌وکار را به صورت جداگانه بررسی کنیم:

•  استارتاپ‌ها و کسب‌وکارهای کوچک: از آنجا که در استارتاپ‌ها معمولا تمرکز روی کاهش هزینه‌هاست. معمولا از API های ساده مانند OTP یا ایمیل استفاده می‌شود. به همین دلیل، هزینه پیاده‌سازی API احراز هویت در این نوع از کسب‌وکارها پایین‌ است و معمولا بر اساس تعداد کاربران محاسبه می‎شود. در واقع می‌توان گفت در این سطح، هزینه احراز هویت آنلاین معمولا قابل مدیریت و پیش‌بینی‌پذیر است.
•  فروشگاه‌های اینترنتی و پلتفرم‌های خدماتی: در این نوع از کسب‌وکارها احراز هویت معمولا برای ثبت‌نام و خرید صورت می‌گیرد، اما سطح امنیت در حد متوسط ضروری است. به همین دلیل، از ترکیب OTP  و ایمیل استفاده می‌شود. در نتیجه می‌توان گفت هزینه احراز هویت مشتریان نسبت به استارتاپ‌ها بالاتر می‌رود، اما هنوز خیلی سنگین نیست. در این کسب‌وکارها چیزی که اهمیت دارد، برقراری تعادل بین امنیت و تجربه کاربر است.
• فینتک‌ها و شرکت‌های پرداخت: احراز هویت در این نوع از کسب‌وکارها مقوله‌ای بسیار حیاتی و جدی است. زیرا بحث پول و تراکنش‌های مالی در میان است. به همین دلیل، از روش‌های چندلایه و پیچیده‌تری مانند KYC و حتی بیومتریک استفاده می‌شود. همین موضوع باعث می‌شود هزینه سامانه احراز هویت این نوع از سازمان‌ها به مراتب بالا باشد. زیرا علاوه بر به‌کارگیری مدل‌ها و الگوریتم‌های پیچیده، هزینه سرویس KYC و قیمت سرویس eKYC نیز بخش مهمی از بودجه را تشکیل می‌دهد.
•  بانک‌ها و موسسات مالی: در میان کسب‌وکارهای مختلف هزینه راه‌اندازی احراز هویت آنلاین برای بانک‌ها در بالاترین سطح خود قرار دارد. زیرا معمولا از چند لایه احراز هویت استفاده می‌شود و هزینه احراز هویت مبتنی بر کارت ملی، هزینه احراز هویت با تشخیص چهره و  قیمت احراز هویت ویدیویی و حتی سیستم‌های هوش مصنوعی با هم جمع می‎شود و قیمت احراز هویت برای بانک‌ها را افزایش می‌دهد. اگر برای موسسات مالی و بانکی دنبال راهکاری هستید که علاوه بر امنیت بالا، فرآیند احراز هویت را سریع و هوشمند نیز انجام دهد، فراشناسا می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این سامانه با بهره‌گیری از فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی مانند تشخیص زنده بودن، سنجش هوشیاری و تطبیق چهره می‌تواند بالاترین میزان امنیت را فراهم کند.
• خدمات دولتی و سامانه‌های ملی: در سامانه‌های دولتی معمولا احراز هویت مبتنی بر کارت ملی یا پایگاه‌های داده ملی انجام می‌شود. به این معنی که باید اطلاعات کاربران با پایگاه داده‌ رسمی مانند ثبت احوال یا اطلاعات کارت ملی تطبیق پیدا کند. بنابراین هزینه احراز هویت معمولا شامل استعلام از این سامانه‌ها، یکپارچه‌سازی با سرویس‌های دولتی و نگهداری زیرساخت‌های ارتباطی می‌شود.

جمع‎‌ بندی

در نهایت وقتی همه عوامل موثر بر هزینه پیاده‌سازی احراز هویت آنلاین را کنار هم می‌گذاریم و نوع کسب‌وکارهای مختلف را در نظر می‌گیریم، باید بگوییم تعرفه احراز هویت آنلاین یک عدد ثابت نیست و از طرف دیگر هم نمی‌توان برای کسب‌وکارها یک سرویس مشخص و واحدی را پیشنهاد کرد. از آنجا که نیاز هر کسب‌وکار متفاوت است، نوع سرویس و تکنولوژی به کار رفته در آن، سطح امنیتی که فراهم می‌کند، حجم کاربران و زیرساخت‌های فنی مورد نیاز هم متفاوت می‎شود.

به طور کلی می‌توان گفت سرویس‌های احراز هویت مبتنی بر رمز یکبار مصرف یا همان (OTP) کمترین هزینه را دارند و برای کسب‎ وکارهایی که تنها به تایید اولیه هویت کاربران نیاز دارند، مناسب است. در مقابل، سرویس‎های چند لایه‌ای که از هوش مصنوعی نیز استفاده می‌کنند به دلیل استعلام از  پایگاه‌های اطلاعاتی و الگوریتم‌های تشخیص تقلب، پرهزینه‌ترین روش‌ها محسوب می‌شوند. به طور کلی می‌توان گفت، انتخاب بهترین سرویس به معنای انتخاب ارزان‌ترین یا گران‌ترین گزینه نیست، بلکه باید متناسب با نیازهای امنیتی و عملیاتی هر کسب‌وکار انجام شود. یک انتخاب درست می‌تواند علاوه بر کنترل هزینه‌ها، امنیت کاربران و اعتماد آن‌ها را نیز در بلندمدت تضمین کند.